Met de Rotterdam naar Noorwegen

Door: Ronald J. de Jong

Zaterdag 21 juli

We zijn met de trein naar Rotterdam vertrokken. In de stationshal gaan we op zoek naar een vertegenwoordiger van de Holland America Line, zoals die tegenwoordig steevast genoemd wordt. Een aardige mevrouw met een HAL-vlaggetje dirigeert ons naar de achterkant van het station. De HAL zorgt voor busvervoer naar de cruiseterminal aan de Wilhelminakade, waar de ms Rotterdam ligt.

Onze koffers worden door poorters en stewards naar onze hut gebracht, terwijl wij aan de incheckprocedure kunnen beginnen. Dat gaat snel en efficiënt. Ticketcontrole, foto maken, pasje aanmaken voor identificatie en betalingen aan boord, en daarna embarkeren.

In de passagiershal speelt de West Coast Jazz Band feestelijke melodietjes. Dat brengt de stemming er al goed in. Met het pasje wordt je gescand als je via een detectiepoortje het schip op- en afgaat. Het gaat snel, en te weten wie er precies aan boord is, geeft een veilig gevoel. Toch denk ik met enige weemoed terug aan de jaren zestig. ‘Willen de bezoekers nu het schip verlaten?’, klonk het toen uit de luidspreker. Maar goed, sinds 11 september 2001 behoort dit soort gemoedelijkheid sowieso tot het verleden. Ik besef vooral dat het unieke aan deze cruise is dat er alleen Nederlandse passagiers aan boord zijn, en nog wel allemaal oudmedewerkers van de Holland Amerika Lijn.

In onze hut vinden we het programma voor de eerste dag. Er zijn verschillende activiteiten georganiseerd, waaronder een barbecue en dekparty op het Lidodek, een Italiaanse wijnproeverij, dansen in het Crow’s Nest met het Atlantic Quartet, een champagnereceptie met tombola et cetera.

Maar we beginnen met het allerbelangrijkste, de ‘verplichte sloepenrol’. Iedere passagier moet blindelings zijn zwemvest kunnen vinden, die cor- rect kunnen omdoen en via de kortste weg zijn sloep kunnen vinden. Alles wordt gecontroleerd door streng kijkende officieren en sloepcommandanten.

Om halfvijf is iedereen aan boord en wordt de loopplank opgehaald. Om precies vijf uur wordt de laatste tros losgesmeten. De reis naar Flåm in Noorwegen is begonnen. Ms Rotterdam is mij bekend. Op 5 september 1998 heb ik het schip als Amsterdamse loods van de Passagiers Terminal Amsterdam naar zee gebracht, en ik weet dat het fantastisch te manoeuvreren was. De schroeven kunnen via een computer met één joystick worden bediend. Een oude kustvaarder is vaak moeilijker in de hand te houden dan dit gigantische schip! Onder loodsaanwijzing wordt het schip voor de Wilhelminakade gezwaaid en zetten we koers naar de Noordzee. Zo’n vaart op de Nieuwe Waterweg blijft boeien. Rotterdam is per slot van rekening een van de allergrootste havens ter wereld. Het is genieten vanaf de Rotterdam.

Zondag 22 juli

Deze dag brengen we door op volle zee. De afstand tot Flåm is 662 zeemijl, en met een gemiddelde snelheid van 17,5 knopen (ruim 32 km/uur) varen we naar het noorden.

Het programma van de tweede dag is zo vol, dat we maar aan enkele activiteiten hebben deelgenomen. Het onderdeel rekken en strekken begint al om 07.00 uur, dat is iets te vroeg. En wat te denken van witte tanden in 40 minuten, ontgiften om af te vallen, de achter-deschermen- keukentour of facelift zonder plastische chirurgie. ’s Middags moeten we kiezen tussen een demonstratie bloemschikken en eet meer om af te vallen. Helaas heb ik het laatste moeten missen. Had geen kwaad gekund. Tijd voor de high tea in de La Fontaine Dining Room. Vandaag is de meest formele dag. De passagiers maken kennis met de kapitein, die in het grote theater, de Queen’s Lounge, zijn staf voorstelt. Dit evenement heet Captain’s Champagne Reception. Ook wordt van iedere passagier of stel een foto gemaakt met de gezagvoerder. Dat betekent een kleine dertienhonderd handen schudden voor kapitein Jan Smit. Het lijkt mij één van de zwaarste taken van de gezagvoerder op deze korte cruise, maar zijn gezicht blijft stoïcijns. Dat dit een feestelijke dag is, blijkt wel uit de kledingvoorschriften. Smoking of galajurk, maar ook een kostuum, broek met colbert of jurk, rok met blouse of broekpak zijn toegestaan. Iedereen heeft zijn best gedaan om er zo feestelijk mogelijk uit te zien. Na het Captain’s Gala Dinner, in twee zittingen, volgt een spetterend optreden van de zangers en danseressen van de Rotterdam Queen’s Lounge.

Maandag 23 juli

Na een prachtige vaart door de fjorden komen wij aan in Flåm. Wij hebben gekozen voor een treinrit van een uur over de wereldberoemde spoorweg die zigzaggend zijn weg vindt langs bergtoppen, tunnel na tunnel passeert en uitkomt op het ‘dak van Noorwegen’. We bevinden ons dan op een hoogte van 900 meter, met een prachtig uitzicht op watervallen en bergbeekjes. Boven krijgen we Noorse wafels met koffie. Daarna gaan we weer terug naar het dal, waar de Rotterdam reeds op vertrek ligt. ’s Avonds is het genieten van de vaart door het Aurlandsfjord. Door de luidsprekers klinkt deskundige uitleg over toeristische bijzonderheden.

Na een prachtige vaart door de fjorden komt het motorschip Rotterdam aan in het Noorse Flam 

Helaas vindt ook een vervelend voorval plaats. Eén van de passagiers wordt onwel en moet onmiddellijk worden opgenomen in een ziekenhuis. Een sloep wordt buitenboord gedraaid en plotseling verschijnt een Rode Kruishelikopter boven het schip om de patiënt op te pikken. Wat mij verbaast, is dat de Rotterdam wel een helispot heeft om personen via een draad op te hijsen of aan dek te landen, maar geen landingsplaats. De patiënt wordt daarom naar de wal gevaren, waar de helikopter landt en de patiënt vervolgens naar het ziekenhuis vervoert. De laatste berichten zijn dat alles goed is afgelopen.

’s Avonds kunnen we nog een bezoek brengen aan een kunstseminar en is er een optreden van de bekende entertainer Robert Leroy. Ik moet bekennen dat ík nog nooit van hem gehoord heb, en dus ga ik naar de Indonesische Crew Show. Een late show van de Indonesische bemanning, aangeboden aan de passagiers. Veel muziek en travestie, met een als Balinese danseres verklede steward. Het doet me denken aan de traditie van de oude Holland- Amerika Lijn in de jaren zestig, toen de Nederlandse bemanning in Volendammer kostuum een klompendans deed.

Dinsdag 24 juli

Wederom een volle dag op zee, terug naar de haven van Rotterdam. Vandaag vindt een tour achter de schermen plaats, een kookdemonstratie in het Culinary Arts Center, er is een demonstratie ijssculpturen maken en een beginnersklas ballroomdansen. Wel ga ik naar het Crow’s Nest voor de bijeenkomst van oud-collega’s en vrienden. Het is een vreemde gewaarwording om collega’s waarmee je 35 jaar geleden een jaar op hetzelfde schip gevaren hebt, weer te zien. Al snel breekt het ijs en maken we afspraken om elkaar nog eens te ontmoeten en tóch die films en dia’s te laten zien waar we nog als jonge goden op staan. Natuurlijk gaan we wel naar het patisseriespektakel in de La Fontaine Dining Room. De koks presenteren vele soorten gebak en tonen hun ijssculpturen. Zelden heb ik zo veel lekkernijen bij elkaar gezien. Niet voor niets heb ik de rest van de middag doorgebracht in de Greenhouse Spa & Salon met sauna en Turks bad, whirlpool en een enorme fitnessruimte. Deze ruimte ligt onder de brug en kijkt met grote ramen uit over het voorschip.

Ten slotte volgt nog het excellente Farewell Dinner. Het diner wordt, traditioneel voor de Holland America Line, afgesloten met een parade van de stewards met door sterretjes verlichte ijstaarten. Alle zestien koks, goed voor zevenduizend maaltijden per dag, presenteren zich. En die maaltijden waren voortreffelijk. Kleine, uitstekend klaargemaakte porties, vaak vetarm en suikervrij, hebben ervoor gezorgd dat ik geen kilo ben aangekomen. Alle lof voor de chef-kok die deze uitgekiende maaltijden heeft samengesteld!

Woensdag 25 juli

Terug in Rotterdam. Op het moment dat ik uit de patrijspoort kijk, ligt het schip alweer afgemeerd aan de Wilhelminakade. Voor het ontschepen heeft iedere passagier een kleur en nummer gekregen, die aan de koffer bevestigd moesten worden. De koffers worden ’s nachts verzameld. Om het kwartier wordt omgeroepen welke groepen zich naar de valreep moeten begeven. Net als bij het inschepen verloopt alles ordelijk en snel. Voor we het weten, zitten we in de bus naar het station.

MS Rotterdam in cijfers

De Rotterdam meet 59.659 bruto ton, kan 1316 passagiers vervoeren en heeft een bemanning van 600 koppen. Het schip is 237 meter lang en is gebouwd door scheepswerf de Fincantieri in Venetië. Het heeft in november 1997 zijn eerste reis gemaakt.

In de La Fontaine Dining Room zijn 668 zitplaatsen, verdeeld over twee verdiepingen. In de exclusieve Pinnacle Grill, waarvoor een toeslag moet worden betaald en een aparte reservering nodig is, zijn 84 zitplaatsen met twee zogenaamde dining room stewards per tafel.

Het Wajang Theater en Culinary Arts Center, dat ook gebruikt wordt als bioscoop, heeft 129 stoelen. Het grote theater de Queen’s Lounge heeft 555 zitplaatsen, ook verdeeld over twee verdiepingen. Een prachtig theater waar menig kleine stad trots op zou zijn. In het Crow’s nest, gelegen boven de brug, en ’s nachts de nachtclub met live muziek, kunnen 325 passagiers plaatsnemen. Dan zijn er nog de Explorer’s Lounge (113 zitplaatsen) en de Tropic Bar/ Ambassador Lounge (99 zitplaatsen). Er is een aantal vergaderlocaties, zoals de Hudson Room met 80 plaatsen en de Queen’s Room met minimaal 60 en maximaal 120 stoelen.