|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
IMO-commissie Maritieme VeiligheidNegen dagen vergaderen en een dag wandelen
Van 10 tot 20 mei 2006 vond in Londen de 81e vergadering plaats van het Maritime Safety Committee van de International Maritime Organisation (IMO). Nederlands delegatieleider Kees Polderman en zijn plaatsvervanger Marja Tiemens-Idzinga hielden hun belevenissen voor u bij. Door: Kees Polderman en Marja Tiemens-Idzinga
Dinsdag 9 mei
Na een voorspoedige reis praten we Hotze Boonstra, onze ingehuurde specialist van TU Delft, in het hotel even bij over de in Brussel gemaakte afspraken rond de veiligheid van passagiersschepen. Het Verenigd Koninkrijk heeft bij dit agendapunt op de valreep nog een voorstel ingediend naar aanleiding van de brand op het passagiersschip ‘Star Princess’, en Hotze moet weten dat wij de Engelse collega’s steun hebben toegezegd bij dit voorstel.
Om 08.15 uur nemen we onze intrek in het restaurant op de vierde verdieping. Omdat we vroeg zijn, kunnen we onze gebruikelijke ‘delegatietafel’, met formidabel uitzicht op de Theems en de Houses of Parliament, zonder problemen in bezit nemen. We praten met de nu voltallige delegatie de laatste ontwikkelingen door.
Naast onszelf bestaat die uit Fred Bloot, Kees Metselaar en Willem Smit van het Directoraat-Generaal Transport en Luchtvaart (DGTL), Frank Kersbergen en Bastiaan Maltha van de Inspectie V&W, Evert Staal van de Koninklijke Nederlandse Reders Vereniging (KNVR) en de al genoemde Hotze Boonstra. Ook loopt Esther ter Bekke, die bij de TU Delft bezig is met een promotieonderzoek over doelregelgeving, een paar dagen met de delegatie mee om sfeer te proeven.
Klokslag 09.30 uur luidt de nieuwe voorzitter van het Committee, de Rus Igor Ponomarev, de koperen scheepsbel ter opening van de vergadering. De grote vergaderzaal is nu tot de nok toe gevuld met vele honderden vertegenwoordigers van lidstaten en organisaties met waarnemerstatus. Achter het bordje van de Europese Commissie ontwaren we onze oud-collega Marten Koopmans, die onlangs is benoemd tot Permanent Vertegenwoordiger van de EC bij de IMO.
Zoals gebruikelijk begint de vergadering met een speech van de Secretaris-Generaal, de Griek Mitropoulos. Hij blikt in zijn toespraak terug op recente scheepvaartongevallen, zoals het vergaan van de ‘Al Salam Boccaccio’ in de Rode Zee, de brand op de ‘Star Princess’ en, meest actueel, de brand op de ‘Calypso’. Hij schetst een algemeen beeld van de belangrijke agendapunten en besluiten die de komende tien dagen aan de orde zullen zijn.
Vervolgens komen de min of meer rituele eerste agendapunten aan de orde: vaststelling van de agenda zelf en een korte verwijzing naar voor deze vergadering relevante besluitvorming in andere organen van de IMO. De voorzitter stoomt daarbij flink door, in een poging de tijdens deze MSC-vergadering in te stellen werkgroepen zo snel mogelijk aan het werk te krijgen. Er komen drie werkgroepen: een richt zich op het thema veiligheid van passagiersschepen, de tweede op maritieme beveiliging en de derde op zogeheten goal-based standards. Dit is een nieuwe IMO-benadering die goed aansluit bij het Nederlandse streven naar meer ‘doelregelgeving’.
Sommige delegaties komen al bij de eerste agendapunten uitvoerig ‘in de lucht’. Door hun bordje met landennaam of organisatie rechtop te zetten geven zij de voorzitter te kennen dat zij het woord willen. Sommige delegaties hebben het bij hun interventies makkelijker dan andere: tolken zijn er voor Arabisch, Chinees, Engels, Frans, Russisch en Spaans. Delegaties met andere moedertalen, zoals wij, kiezen meestal voor het Engels.
Tijdens de eerste vergaderdag discussieert men plenair vooral over maritieme veiligheid, een onderwerp dat na september 2001 al snel een hot issue werd op de IMO-agenda. Het gaat ditmaal vooral over long range identification and tracking (LRIT), een complex en politiek gevoelig onderwerp. Deze 81e bijeenkomst van de MSC staat voor de opgave om hierover finale besluiten te nemen. De lidstaten zijn echter nog sterk verdeeld over de vraag tot welke afstand uit de kust schepen kunnen worden verplicht hun identiteit en positie te melden.
De vertegenwoordiger van de Europese Commissie meldt dat er vandaag een aantal leden van het Europees Parlement een werkbezoek aan de IMO brengt. De delegatieleiders van de EU-landen worden uitgenodigd voor een korte kennismakingsbijeenkomst tijdens de lunchperiode, een goede gelegenheid om in informele setting wat gedachten uit te wisselen met de EP-leden.
In de middagzitting plegen we onze eerste belangrijke interventie. Er is de afgelopen jaren binnen de IMO een richtingenstrijd ontstaan over de bedoeling van de te ontwerpen goal based standards, een initiatief dat op zich goed aansluit bij het Nederlands beleid om tot meer functionele ‘doelregelgeving’ voor de scheepvaart te komen. Er zijn echter binnen de IMO twee kampen ontstaan, die ieder hun eigen interpretatie aan het onderwerp geven, waardoor het plan vast dreigt te lopen. Met onze interventie willen we een compromis voorstellen waarmee beide kampen uit de voeten kunnen. Deze opzet slaagt: mede op basis van ons voorstel formuleert de voorzitter een genuanceerde opdracht aan de werkgroep die het onderwerp de komende dagen verder moet uitwerken, waarmee de angel uit de discussie is. We kunnen verder!
Aan het begin van de middag constateert de voorzitter dat we ruim een dag achterlopen bij het tijdschema van de vergadering, en hij tracht de volgende agendapunten versneld af te werken. Daarin slaagt hij redelijk, hoewel de tolken hem meermaals verzoeken langzamer te praten, een en ander tot hilariteit van de aanwezigen. De voorzitter houdt de gang er weer in, en de vele voorstellen vanuit de subcommissies worden zonder al te veel discussie door de Committee overgenomen.
In de middag slaat de vlam echter in de pan. Bij het agendapunt ‘Voorstellen voor nieuwe werkprogrammaonderwerpen’ komt een voorstel van de Bahama’s op tafel om internationale richtlijnen op te stellen voor operationele afhandeling van incidentschepen. Dit gaat vooral om de verantwoordelijkheden van en communicatie tussen het schip en walautoriteiten. Het feit dat dit op zichzelf redelijke voorstel vrijwel volledig is beargumenteerd vanuit de ervaringen met de Prestige-ramp leidt tot een langdurige, politieke en emotionele reactie uit het Spaanse kamp. Er ontstaat een lading in de grote zaal die we nog kennen uit de periode vlak na het zinken van de Prestige. Toen vlogen beide landen, vlaggen- en kuststaat, elkaar ook regelmatig fel in de haren zodra het incident aan de orde kwam. De voorzitter begrijpt dat hij omzichtig maar vastberaden zal moeten handelen, maar zoekt tevergeefs zijn toevlucht tot procedurele voorstellen. Om 17.30 uur moet hij de vergadering sluiten zonder dat over het voorstel van de Bahama’s een besluit is genomen.
Vandaag treedt het MSC ook even op in bijzondere, uitgebreide vorm: in de samenstelling die nodig is om de voorliggende wijzigingen van het SOLAS- (Safety of Life at Sea) en het STCW-verdrag (Standards of Training,Certification and Watchkeeping) formeel te kunnen goedkeuren. Alleen de lidstaten die partij zijn bij die verdragen en waarvan de geloofsbrieven zijn goedgekeurd, mogen hierover meepraten en zo nodig stemmen. Op één onderdeel komt het inderdaad tot een spannende stemming.
De behandeling van de overige working papers verloopt voortvarend, totdat blijkt dat een ook voor Nederland belangrijke discussie niet goed is vastgelegd in het ontwerp-verslag van de vergadering. Het gaat om een onderwerp dat speelt in de IMO-werkgroep waarvan Marja voorzitter is, en zeker voor haar is het daarom van belang dat het verslag klopt. Buiten de vergadering krijgt ze het verzoek om te helpen de juiste tekst te formuleren, een kans die zij niet laat lopen!
Aan het eind van de dag verstrekt Turkije nuttige informatie over Istanbul. De volgende vergadering van MSC, in november/december 2006, zal namelijk bij uitzondering buiten Londen plaatsvinden, omdat het IMO-gebouw vanaf augustus wegens renovatie voor een ruim jaar zijn deuren sluit.
Om 16.15 uur sluit de voorzitter de vergadering, na het gebruikelijke slotwoord door de Secretaris-Generaal en de al even traditionele dankwoorden vanuit de zaal aan zijn adres. Het secretariaat nodigt iedereen uit voor een drankje in de delegates lounge, zodat we nog even kunnen napraten met deze en gene.
Personalia Marja C. Tiemens-Idzinga
Kees Polderman
|
|
||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
